We begrijpen elkaar zo ook

Wemeldinge –Roadtrip, Blog 5

Afgelopen week vielen de Roadtrips bijna letterlijk “in het water”. Woensdag zou ik met Gré op stap gaan, Gré is een goede vriendin en ook fotograaf. Omdat het tot drie uur zou regenen, reed ik pas tegen twee uur naar Middelburg. Daar aangekomen vroeg ik Gré naar haar favoriete fotolokatie in Zeeland, dat bleek het strand van Neeltje Jans te zijn. Daar aangekomen regende het nog steeds. Maar na 10 minuten klaarde het een beetje op en was het eindelijk droog. We liepen bepakt en bezakt naar het strand. Natuurlijk was er verder niemand te vinden. Ik maakte van de nood een deugd en maakte een reportage van mijn vriendin Gré, helemaal in haar element met haar camera op het verder verlaten strand. Ze maakt voornamelijk natuurfoto’s en kan uren lang op één en dezelfde plaats bezig zijn. Schelpen, zand wat wegwaait, vogels….. ze gaat er helemaal in op en kijkt af en toe helemaal blij op haar scherm. Fotografie biedt haar net als bij mij ontspanning en rust in haar verder drukke leven. Gré en ik lijken in sommige opzichten op elkaar. Gedreven en idealistisch in ons werk “altijd je best doen”, er voor anderen willen zijn, jezelf willen ontwikkelen en…. de andere kant….in staat zijn jezelf voorbij te lopen als je een klus “te graag wil doen” 😉 We zijn al 28 jaar bevriend en het is heel fijn hier samen met haar over het strand te struinen. We hebben amper een woord gewisseld. Dat is niet nodig. We begrijpen elkaar zo ook.

Seppe hield zichzelf ondertussen bezig met de jacht op schuimvlokken die over het strand waaiden. Ze rende de longen uit haar lijf. En natuurlijk richtte ik mijn camera ook af en toe op haar. 

Uiteindelijk waren we net op tijd terug bij de auto, want het begon enorm te hozen. Omdat de voorspellingen niet beter werden en we ondanks onze beschermende kleding helemaal verkleumd waren, hielden we het hierbij en gingen huiswaarts. Ondanks de weersomstandigheden en de korte shoot bleken er toch enkele pareltjes tussen te zitten, zowel van Gré als van Seppe ;-).

De volgende dag zou ik met Catherien op stap gaan, maar omdat het de hele dag hard zou regenen, hebben we die afspraak verzet. 

Vrijdag om twee uur was het zover. Mijn afspraak staan met Austin Lion van Tradewind (lees ook mijn blog 4)!. Marcel, een vriend die dol is op alles wat met oude auto’s en techniek te maken heeft, heb ik uitgenodigd om mee te gaan.
Wanneer ik het terrein op draai, lijkt het of Austin toch wat verrast kijkt, dus ik zeg “jammer hé, ik ben het niet vergeten”. Hij kijkt vriendelijk en is gastvrij, maar het is ook iemand waarbij je je steeds afvraagt wat hij denkt en naar de wereld kijkt en die niet “het achterste van z’n tong laat zien”. Hij neemt ons mee naar zijn kantoor voor een bakje koffie en een kennismaking met zijn vrouw. Zij vertelt dat het bedrijf Walsbay heet en dat Walsbay “home of Tradewind yacht & Lion Classics” is. Austin is gespecialiseerd in oude Engelse auto’s en schepen. Hij koopt in, restaureert en verkoopt. Hij is een voorbeeld van iemand die van zijn passie zijn beroep heeft kunnen maken. Een echte vakman. Mooi om te zien hoe ze samen hun bedrijf vormgeven en elkaar aanvullen. We maken twee soorten foto’s bij een raceauto die hij aan het restaureren is. Na afloop rijden we verder en komen langs prachtige plekjes en uitgestrekte polderlandschappen. Het regent echter “pijpestelen” en we besluiten terug naar huis te rijden.

Niet echt een mega productieve week, maar met name over de foto’s van Gré ben ik heel blij. Het licht is prachtig. 

Ook heb ik bericht gehad dat ik mag exposeren bij de Kunst- en Natuurroute in Wemeldinge eind mei. Dat betekend dat ik drie exposities heb. Eerst in de Ideeenfabriek in Uden waar we als eindexamengroep exposeren, daarna in Cederhof en dan bij de Kunst- en Natuurroute. 

Super leuk allemaal maar het zorgt ook voor de nodige voorbereiding, uitzoekwerk en keuzes maken. Dat laatste is niet mijn sterkste kant. Dat wordt nog heel wat wikken en wegen de komende tijd, maar uiteindelijk valt alles wel “op z’n plaats” 😉