Blog 4: Naar Zeeland voor de liefde…

Wemeldinge – Vrijdag 21 februari 2020 – Om 10 uur vertrekken Ilona en ik richting Zeeuws-Vlaanderen. De dag ervoor heb ik bij het VVV een kaart van Zeeland gekocht. Uiteindelijk wil ik daar alle locaties waar ik portretten heb gemaakt op aanduiden. Voor vandaag is hij ook erg handig, want in Zeeuws-Vlaanderen ken ik de weg minder goed. Ilona vertelt echter bij vertrek dat ze als kind in Zeeuws-Vlaanderen heeft gewoond! Toeval bestaat niet en we besluiten te starten in Sluiskil, de plaats waar ze heeft gewoond.

In Sluiskil kies ik wat willekeurige straten om door te rijden en zien we twee dames langs de deur gaan met iets. We stappen uit en maken een praatje. Ze hebben kaarten bij zich van de “Bonte avond club” en brengen die langs bij donateurs. De dames heten Juleen en Suus. Ze raken enthousiast bij mijn verhaal en als ik vraag of ze nog tips hebben, vertellen ze dat er een paar huizen verder een man woont die gitaarles geeft aan huis. “Die vindt het vast leuk om op de foto te gaan”. We hebben geluk want zijn vrouw rijdt net langs met haar auto, ze stopt om een praatje te maken met de dames. Juleen regelt dat we met haar mee kunnen naar haar zeer verbaasde man Diederik en student Micha. We volgen naar de zolderkamer waar de lessen worden gegeven. Diederik blijkt een autodidact te zijn en al 30 jaar les te geven. Zijn roots liggen in Nederlands-Indië. Student Micha heeft de gitaarlessen ooit voor zijn verjaardag gekregen en is al bezig aan zijn 4de jaar. Hij heeft een druk leven, het spelen is zijn “uitlaatklep”. Een talent is hij volgens eigen zeggen niet, maar wat is er leuker dan ’s zomers bij het kampvuur een deuntje te kunnen spelen. De vrouw van Diederik brengt ons koffie, Ilona houdt de flitser met softbox omhoog en ik maak gezien de kleine ruimte een aantal foto’s met mijn groothoeklens. De mannen repeteren gewoon verder. We houden ze niet langer op, uitgezwaaid door de vrouw van Diederik rijden we verder Zeeuws-Vlaanderen in. 

In Westdorpe treffen we Lars in zijn “mancave”. Hij is aan het klussen aan zijn scooters. Hij vertelt dat hij vroeger in het analoge tijdperk ook gefotografeerd heeft tijdens zijn studie aan de kunstacademie. Hij heeft iets soortgelijks gedaan als ik, echter bezocht hij motorclubs. Het ergste was dat er vervolgens iets misging bij het ontwikkelingen van het rolletje. Iemand had de ontwikkelaar en het fixeermiddel verwisseld…. alles weg……! De motormannen geloofden dat vervolgens niet allemaal… 

Terwijl we met Lars staan te praten, komt er een andere reiziger aangefietst. Hij heeft z’n fiets vol bepakking. Aan ieder mogelijk buisje van zijn fiets is een tas bevestigd. Hij groet ons met de vraag of we boeken willen ruilen of kopen. Op die manier legt hij contact met als uiteindelijk doel het vinden van een leuke vriendin van rond de 50. “Een vrouw met levenslust”. Helaas wil hij niet op de foto, hij vertrouwt het niet. We vinden dat enigszins jammer, want hij is een bijzondere verschijning met z’n muts, legerbroek en geruite deken rond zich. Ilona valt wel bij hem in de smaak en hij vraagt of ze hem niet wil helpen in z’n zoektocht naar een vrouw. Als Ilona voorstelt dat we elkaar kunnen helpen als wij een foto van hem mogen maken, houdt hij het voor gezien. Hij maakt nog wel even een foto van het kenteken van de Fiat want hij vertrouwt het allemaal niet zo.

Lars tipt ons om naar Walsoorden te rijden, naar Austin van Tradewind Yachts. Onderweg komen we langs Graauw en treffen we een wandelend echtpaar. De vrouw is heel vriendelijk en heeft mooie ogen met tranen van de wind. Ze vertelt dat haar man verschillende hersenbloedingen heeft gehad. Hij heeft onder andere moeite met stilstaan. Een foto maken gaat dan ook niet. We wensen haar sterkte en een goede wandeling verder. 

Een eindje verder treffen we op dezelfde polderweg Berendina (Dina) en Bea. Ze maken samen een wandeling. Ze kennen elkaar van “Meer Bewegen voor Ouderen”. Bea komt oorspronkelijk uit Amsterdam en is voor de liefde hier komen wonen. Dat was nogal een overgang. De liefde heeft het niet gered, maar ze woont hier nog steeds. “Iedereen kent elkaar” vertelde ze. Dina komt uit de achterhoek. Ze wilde graag in Nederland blijven wonen, maar haar man in België. Zeeuws-Vlaanderen was het compromis. De dames gaan enthousiast voor ons op de foto en we praten nog wat na.

Eenmaal in Walsoorden aangekomen rijdt er een Jeep achter ons die wat haast heeft. Ik ga even aan de kant en als hij ons inhaalt zien we dat er Tradewind Yachts opstaat. Hij draait vlak nadat hij ons inhaalt het terrein op. We stoppen en lopen naar hem toe. Hij geeft aan dat hij geen tijd heeft voor het maken van een foto. Wel geeft hij ons een hele rondleiding door zijn verschillende loodsen. Het is indrukwekkend om te zien wat er staat aan schepen en auto’s. De één nog mooier dan de ander. Als we bij zijn Bentley staan, zegt hij dat ik maar een keer terug moet komen. Ik maak met hem een afspraak voor volgende week vrijdag, wordt vervolgd…